บางครั้ง คนเราก้อได้แค่ฝัน

 

ฝันท่บางครั้งดูเหมือนจะได้มา แต่ก้อไกหลือเกิน

 

บางอย่าง สิ่งที่เราอยากทำ แต่กลับถูกขัดขวางด้วยอุปสรรคต่างๆ มากมาย

 

นั่นย่อมทำให้ ความฝันที่ดูเหมือนว่าจะเปนจริง ได้พังทลายลง

 

ทั้งๆที่ เราได้พยามยาม แล้ะทุ่มเท ลงไปมากมาย

 

มันอาจจะทำให้เรา หยุดที่จะฝัน หยุดที่จะพยายามบางอย่างลงไป

 

เพราะถึงแม้จะพยายาม ความหวังก้อว่างเปล่า...

วันที่ 27 (หลังจากกลับมาจากเกาะกูดได้ 1 วัน)

เดะน้อย (กลุ่มแรง) แห่งคณะวิทยาศาสตร์ ก้อได้ฤกษ์ ออกเดินทางสู่ เกาะเสม็ด

เวลา 8 โมง 10 นาที ไอ้แพรก้อโทรมา

แพร : แอร์ แกอยู่ไหน

แอร์ : กะลังจะอาบน้ำ 55+ (เพิ่งจัดของเสร็จ)

นั่นแหละ ได้ข่าวว่านัด 9 โมง

จะว่าไป ไอ้จาวมันช้ากว่าอีกนะ (จิงมะ แพร 55+)

ไปถึงเอกมัย ก้อไปเจอพวกที่เหลือ อันได้แก่ ต้น อัพแล้วก้อคุณหนูทราย (ดีใจออกนอกหน้า ได้ไปเที่ยว)

ตกลงก้อไปรถ 10 โมงกัน

จากที่สืบมา เค้าบอกว่านั่ง 3 ชม แต่ทำไม เรานั่ง 4 ชม วะ เซง

นานได้อีก

ไปถึง บ้านเพ ก้อกินข้าว ลงเรือกาน

บนเรือ พบ ศัตรู หมายเลข 1 (ได้ข่าวว่ามาเที่ยว ยังจะมีศัตรู) เค้าก้อไม่ได้ทำไรผิดหรอกนะ แค่ไม่ชอบ

55+ ก้อแต่งตัวซะ เอาเปนว่า พวกเรารู้กัน (แถมได้อยู่ รีสอรืเดียวกะพวกอีเจ๊อีก เซง)

ก้อมาถึง รีสอร์ทกัน ก้อ 4 โมงได้มั้ง พักที่ วงเดือน วิลล่า ห้อง 402 มาถึง ก้อพบว่าที่หาดคนเต็มเลย แต่น้ำใสดี รีสอรืทสวยใช้ได้

ขึ้นห้องพักกัน จัดแงข้าวของเสร็จ ก้อลงมาเล่นน้ำกัน (เล่นกันดั่งกะไม่เคยมาทะเล) 55+

เล่นกันสักพัก หิวละซิ

ก้อขึ้นไปอาบน้ำกัน หุหุ นานได้อีก ก้อห้องน้ำมีอันเดียว

อาบเสดก้อมานั่งกินข้าว

ชอบบรรยากาศมากๆ แล้วแบบอาหารอร่อยที่สูดดดดดดดด เจงมะ เพื่อนๆ

แล้วจากนั้นเหรอ ไปมินิมาร์ทเดะ ไปทำไมเหรอ 55+ shopping

เหล้ายาปลาปิ้ง (ซะงั้น) ก้อแค่ spy + pepsi ก้อกินกันหมด ยกเว้น ต้น

จากนั้น ก้อมีการพนันเข้ามาเกี่ยว 55+ ก้อนะ เล่นกะต้น + อัพ ถึง ตี4 ก่าๆ นอน สลบกันไปเลย

 

เออ ลืมบอก  นอนกะไอ้จาวมัน (คนอื่นคงคิดว่าเปนแฟนกันไปแล้ว ไปไหนก้อติดกัน แต่งตัวเหมือนกาน 55+) มาแย่งผ้าห่มกรูอีกกก

 

 

 

วันที่ 28

เช้านี่ ว่าจะตื่นเช้ามาดูพระทิตย์ขึ้น 55+ แต่ก้อจากที่เมื่อคืน นอเร็ว (เหรอ)

วันนี้อาน้ำแต่งตัวกานเสด ก้อไปเช่า มอ'ไซค์ 3 คัน ก้อนั่งกะไอ้แพร เพราะมันขับไม่เปน

อัพนั่งกะต้น

ส่วนไอ้จาว นั่งกะทราย

ไอ้คันหลังนี่เกือบไปไม่รอด ได้ข่าวว่าไอ้จาวพาทรายล้มไป 2 รอบ ทรายเหนอย่างงั้นเลย มาขับเองซะเลย

ส่วนไอ้แพรอะเหรอ ไปหัดขับมอไซค์ 55+ ขำหวะ

ก้อขับกันไปที่หาดทรายแก้ว กะว่าจะไปหาไรกิน ก้อนานมาก ทางก้อไม่ไกลนะ หรือเพราะว่าทางมันวิบากวะ 55+

ไปถึง อีหาดนี้แม่ง คนเยอะได้อีก ก้อไปหาไรกิน (ที่รีสอร์ทหร่อยก่า เยอะเลยอ่า) แล้วก้อมาถ่ายรูปกัน 55+ ไม่มีใครถ่ายให้ ก้อถ่ายกันเอง

ฝรั่งมันขำใหญ่เลย ว่าไอ้พวกนี้เล่ยบ้าไรกัน

แล้วก้อขับ มอ'ไซค์กลับที่พัก

ร้อนได้อีก

 

แล้วก้อเปลี่ยนเสื้อผ้า มาเล่น Banana boat ที่ใฝ่ฝัน อยากมานาน แล้วก้อจมๆ กันไป ได้ข่าวว่าเพื่อนๆ เล่นคนละ 100

แต่แอร์เล่นคนเดียว 2000 (ก้อมันหนุกหนิ) ก้อจมกันซะ กองรวมกัน มันส์ซะ

จากนั้นก้อมาเล่นวอลเล่ กะคนที่รีสอร์ท เอ่อ เราโดนถมทรายอีกละ ขำ แล้วก้อนอนนินทาคู่รัก 'ปาทรายเข้าเป้า'

 แล้วก้อไปนั่งเล่นน้ำกันจะดึก คุยกันเรื่องเรียน (เครียด อย่าไปพูดถึงมัน)

ไปอาบน้ำ มากินข้าวกัน อร่อยอีกละ (โดยเฉพาะปลาทอด อัพอยากกิน ก้อเลยสั่งให้)

 

กินเสด ก้อ มินิมาร์ท ที่เดิม ซื้อเหมือนเดิม (เงินเหลือ กินกันเต็มที่) กลับมาห้องพัก ก้อกินๆๆๆ กัน แล้วไอ้ 3 ตัวก้อหลับ เหลือ แอรื อัพ แพร (หญิงถึก) เล่นไพ่กัน จนเที่ยงคืนก่าๆ ก้อนอน

 

ตื่นมา ไอ้พวกนี้อาบน้ำกันหมดแล้ว บอกว่าให้เก็บของ อืม ก้อรีบอาบน้ำเก็บของ แล้วก้อเอามอ'ไซค์ไปส่งคืน

แล้วก้อขนของออกจากห้อง ไปรอเรือ ในระหว่างทางนั้นเอง ก้อเจอ แพรว นิติ เค้ามากะแฟน สวยได้อีก

ใส่บิกินี้ สีไรไม่รู้ มองไม่เหน ลงเล่นน้ำกัน

ญ จุดจุดนี้ พี่แคนน่าเศร้าสุดที่ไม่ได้มา

ก้อขึ้นเรือกลับมาที่ฝั่ง รอนั่งรถเที่ยว 13.00 กลับบ้านกัน มาถึงเอกมัย 5 โมง ทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้าน

 

 

ไม่ว่าพวกเราจะไปอยู่ที่ไหน เราจะคิดถึงพวกแกนะ

หวังว่าคงได้ไปเที่ยวกันอีก

ขอบคุณฟ้าที่ทำให้เรามาพบแล้วก้อเปนเพื่อนกัน

รักพวกแก

 

1 ปีที่ ผ่านมา พวกแกเปนความสุข ความสนุก และเปนเพื่อนที่ดี สำหรับเรานะ

เราสัญญาว่าจะไปเที่ยวอีก

55+ แล้วเจอกันทริปหน้า

 

ตอนนี้ สู้ต่อไป กะซัมเมอร์ + ผิวที่ดำๆ (ช่วยหาวิธีทำให้ขาวด่วน)

วันที่ 21 มีนา 2550

วันนี้จะไปเกาะกูดกัน ก้อนะ นัดกันกะเพื่อนๆ 4 ทุ่ม

แต่บางคนอ่า มาตั้งแต่ เที่ยง [ใครจะไปรู้ละ ก้อไม่อยู่นี่เนอะ]

แล้วทุกคนก้อมาพร้อมกันที่ห้องเรา (อีกแล้ว) ยกเล้น บอม แล้วก้อไปกินพิซซ่ากันก่อนออกเดินทาง (ซะงั้นอะ)

จากนั้น ก้อมุ่งตรงสู่ เอกมัย เวลา 4 ทุ่ม

แล้วบางอย่างก้อเกิดขึ้นโดยไม่คาดฝัน

พวกเราเจอเอก 55+ มันกลับบ้าน ก้อเลยได้นั่งไปด้วยกัน

รถออกเวลา 23.30 เลขที่นั่ง 5C 5D 6C 6D 7C และ 7D

มุ่งตรงสู่ จังหวัดตราด เค้าบอกว่าจะถึง ตี 5 แม่งเอาเข้าจริง ตี 4 ก้อถึงแล้ว [วันที่ 22 แล้วนะ]

แล้วทำไงละทีนี้ เรือออก  8 โมง

กอเลยนั่งรถมาที่ ตลาด มาหาไรกิน แต่ก้อไม่มีไรให้กิน เพราะมันคือตลาดสด สุดท้ายก้อกินโจ๊ก แล้วก้อรอลุงแดงมารับไปขึ้นเรือ

เรืออกตรงเวลา 8 โมง ทุกคนหลับ บอม เมาเรือ 555+

มาถึงลุงอู๊ดก้อมารับ มายังที่พัก เราว่าที่พักโอเคนะ แต่คนอื่นว่าไงไม่รู้

มาถึงก้อนอน ตกเย็น ก้อไปเล่นน้ำกัน รู้สึกจะที่หาด ง่ามโข เออ ก้อสวยดีอะ

ถ่ายรูปๆๆๆ บ๊องๆ ตามประสาพวกเรา กลับมากินข้าว ร้องเกะกัน หนุกหนาน 555+ นอนกันก้อเที่ยงคืน ....

 

วันที่ 23

เราก้อตื่นตั้งแต่ 6 โมง มาเดินเล่น ส่วนไอ้พวกนั้น ก้อ10 โฒงได้มั้ง วันนี้ นัดกันไปพายเรือ ก้อเรือมี 2 ลำอะนะ

ลำเราก้อบวมพายข้างหลัง กามนั่งหน้า แน่นอน เราสบายสุด นั่งกลาง

อีกลำ ก้อปั๊ป กะ บอม เออ พายไปถึงหาดทรายแดงมั้ง

เราสวยสุดละ หาดนี้ น้ำใส ตื้น มันเปนหาดเล็กๆ อ่า

พายไปได้ถึงบ่ายๆ ก้อเหนื่อย กลับมากิน้าว + นอน จากนั้นก้อไปเขาเรือรบ แล้วลุงก้อพาไปที่หาดคลองเจ้า เออ สวยดี ก้อเล่นน้ำ ที่ข้างๆหาดมีคลอง สวยดีนะเราว่า

ก้อเล่นน้ำ ถ่ายรูปกันอีกละ จนเย็นลุงก้อมารับไปกิน BBQ กัน ก้อร้องเกะกันอีกแหละ นอนกันซะดึกดื่น

 

 

วันที่ 24

วันนี้ตื่นสายอยู่ แล้วพวกบอม ปั๊ป กาม ก้อหนีกลับ ทิ้งเราไว้ 2 คน ให้ไปดำน้ำ แต่ก้อหนุกดี

ปะการังก้อสวยใช้ได้ แต่ไม่เท่าที่กระบี่นะ เม่นตัวความยมากๆ แล้วก้อเมาเรือ 55+ ไม่เคยเมามาก่อน ก้อกลับมาจากดำน้ำประมานบ่าย 2 มั้ง นั่นแหละ กลับมาเจอจดหมายน้อย จาก 3 คนนั้น

ก้อนอนหลับเปนตาย ตื่นมาอีกที ก้อกินข้าว โคตรเหงาเลย อยู่กัน 2 คน แต่วันนี้มีอีกกรุ๊ปทัวร์นึงมา เค้าก้อทำ สปาเก็ตตี้ให้กิน

มีน้องคนนึงที่ไอ้กามมันแอบบอกมาว่า น่ารัก นั่นแหละ คืนนี้ไม่ได้ร้องเกะ ก้อมีอยุ่ 2 คน แต่ก้อนอนดูหนัง นอนดึกอยู่ดี

 

วันที่ 25

วันนี้ต้องกลับบ้าน อืม ก้อตื่นมาเก็บของ แต่บางคนอ่ะ ปลุกก้อไม่ยอมตื่น

ก้อตื่นมาเก็บของกัน แล้วก้อไปรอลุงไปส่งที่ท่าเรือ ก้อลุงมาส่งช้าไปหน่อย เรือเค้าไปรับคนอื่นมาก่อน ก้อเลยไม่มีที่นั่ง ไม่เปนไร เรานั่ง ไอ้อ้วนยืน หุหุ

ก้อมาถึงบ่าย 2 อ่า ก้อไปที่ บขส. รอรถ กินข้าว แล้วก้อเจอพี่ที่ไปดำน้ำด้วยกัน แล้วรถก้ออก 4 โมง ถึงบ้าน 3 ทุ่มละ แวะซื้อของฝากนิดหน่อย ส่วนไอ้อ้วนก้อลงที่ บางนา เหอะๆ

ทริปนี้ ดำมาก แต่ก้อสนุกดี

หวังว่า คงได้ไปเที่ยวกันอีกนะ

แต่อย่าชิ่งดิวะ เซง

 

รักพวกแก

 

 

หลังจากที่ปลอมตัวเปนเดะ ม ปลาย หลังจากที่สอบเอเน็ต + final เสด

ก้อปลอมตัวแต่งชุด ม ปลาย 55+

อยากแต่ง

ไปถ่ายรูปกัน

ดีใจ และ ปลื้ม ที่ได้ย้อนเวลากลับไปเป็นเด็ก

ถึงความจริงมันจะไม่ใช่

แต่เราก้อดีใจ

 

 

ช่วงชีวิต ม ปลาย เปนช่วงที่มีความสุขที่สุด ไม่ต้องคิด+รับผิดชอบไรมาก

 

แต่เวลาได้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

 

เอาเปนว่า เรารักเพื่อนทุกคนนะ

ดีใจที่ได้เกิดมาเปนเพื่อนกัน

 

ปล ขอให้เดะซิ่วทุกคนสอบติด รวมทั้งเราด้วย อิอิ

 

Valentine วันแห่งความรัก แต่สำหรับเรา เราว่ามันเหงา...

 

เริ่มต้นวันนี้ ด้วยการไปมหาลัยตั้งแต่เช้า ตื่นเต้น....(เพื่อ)

ก้อมาเรียนเคมี เจอเพื่อนๆ ดีจายยยย

 

 

แอบตกใจ มีหนุ่มน้อยภาคฟิ เอาดอกไม้มาให้ มิว (อิดฉามัน)

 

จากนั้น น้องทรายก้อเริ่มแจกของขวัญ

มันคือ ----> ขนมน่ารัก ที่ครั้งเมื่อยังเปนเด็กชอบกิน ใส่มาในถุงยา น่ารักได้อีก

พร้อมกะคำอวยพร ในแบบของทราย

 

เจน คุณหนูมากๆ ทำคุ้กกี้รูปหัวใจมาฝากเพื่อนๆ อร่ยมากเหอะ

แต่ของพี่โอ๊ต ท่าทางจะหวานไปนะ 55+

 

จากนั้น ก้อทีของน้องแอร์ละ 55+

เราก้ออุดส่านั่งทำ ของกุ๊กกิ๊ก น่ารักมาฝากเพื่อนๆ

 

แอบดีใจที่เพื่อนบอกว่าน่ารัก  ก้อเก็บมันไว้ให้ดีละ

ตั้งใจทำ +แทนความรู้สึกดีๆ ที่มีให้เพื่อนๆ นะ

 

แล้วจากนั้น แคนก้อมา

หน้าตาซีดเซียว เนื่องจากเทื่อคืน มีเหตุการณ์ระทึก ที่หอชาย

ไว้อาลัยให้เค้า ไม่น่าเลย

ส่วนแคน บอกว่าจะทำของมาให้ แต่ไม่มีรม

 

บู้บอกจะเอาหมีมาให้บางคน แล้วก้อไม้กล้า เค้าบอกว่า ไม่อยากถล้ำลึก

 

จากนั้น จาว + อ๊าพพ ก้อมาถึง

จาวนั้นมาพ้อม hershey ก้อเอามาแบ่งปันกัน แกรู้เหรอ ว่าช้านชอบกิน chocolate

 

ส่วนอ๊าพ (เขิลอ่า) ก้อไปบังคับเค้าซะขนาดนั้น ก้อเอามาให้สะเลย

'กุหลาบขาว' ดีจายที่สูดดดดด 55+

ทำความฝันเปนจิง ขอบคุณคับ

ดอกไม้สวยมากเลย

(เพื่อน รู้แล้วเหยียบไว้ ความลับ เรื่องนี้ อย่าเอามาพูดเล่น เขิล)

 

แพร บลู ต๋อ ไม่มีไรมาให้ แต่ก้อมีความรู้สึกดีๆ มาฝาก

 

จากนั้นก้อไปวิดวะกาน

มองไปทางไหนก้อเจอแต่คู่รัก อิดฉา แต่ก้อนะ ทำใจ เราไม่มีกะเค้านี่นา

 

ก้อไปกินๆ กาน หร่อย

แล้วจากนั้น ก้อเอาของไปให้ใครสักคน อืมๆๆ ทำนานมาก ใช้ใจทำเลยละ เค้าก้อเอาไป แต่ไม่รู้ดีใจป่าวนะ

ดูเหมือนเค้าจะเฉยๆ

แล้วก้อกินอีก แล้วก้อกลับมา พร้อมกะความเหงาเหมือนเดิม

 

 

คนไร้คู่ก้องี้แหละ

 

 

 

สำหรับคนที่มีความรัก ก้อเก็บรักษามันไว้ให้นานที่สุดละ

แต่คนที่ยัง ก้อไม่ต้องรีบ เด๊วมันก้อมาเอง

 

แต่ว่าวันนี้ รักทุกคนนะ

 

เพื่อนๆ 666

เพื่อนๆ เตรียม

เพื่อนๆ วิดยา

ครอบครัวที่รัก

แล้วก้อ someome

 

 

ขอบคุณสำหรับความรัก.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

---

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้วันที่ 6 ธค เว่ย

ก้อไปแข่งวอลเล่ที่สนาม จุฬา

อืม คู่แรกก้อชนะ นิติมาได้แระ แล้วต้องเข้ามาตัดเชือกกะ เดะหอ

แล้วแบบ ตอนนั่งดู วิดวะ กะ หมอ แข่งใช่ปะ

มันก้อมีลูกวอลเล่มันเข้าไปในสนามเว่ย มันออกมาจากใกล้ๆเราอะแหละ

ไอ้พวกรุ่นพี่วิดวะแม่วก้อไม่ถามว่าไครทำ

แม่งก้อมาด่าๆๆๆ เรา

เรานี่อยากจะด่ามันกลับ แต่พวกมันเยอะกว่า

ทีหลังก้อหัดถามบ้างดิวะ ว่าใครทำ

กรูไม่ได้ทำ ก้อด่ากรูอยู่นั่นนะ

จากที่เคยเกลียดคณะนี้อยู่แล้ว วันนี้ก้อเลยรู้สึกแย่กะคณะนี้มากๆ

รู้สึกว่า มันเป็นไรมากปะ คณะนี้

ยอมรับว่าตอนนี้ หมดศรัทธากะคณะนี้ไปแล้ว

จากที่เคยคิดว่า มันเท่

แต่ตอนนี้เหรอ ...

ขอโทษปั๊ปด้วยนะ + พวกอีกนิดหน่อย

แต่เราบอกตรงๆว่า ไม่ชอบ

 

 

มาตอนเยน

ก้อกลับมาเล่นเอ็มอะแหละ ตามปกติ

ก้อคุยๆ ไปเว่ย

แต่แบบ คุยกะคนคนนึง แล้วอารมเสีย

เค้าคงไม่อยากคุยกะเรามั้ง

ช่างเหอะ

ไม่รู้ดิ

คิดแล้วก้อแอบเศร้าอยู่นะ

แต่ ก้อมีเพื่อนคนอื่นให้คุย ไม่เปนไร

ฟุ้งซ่านอีกแล้ว ทำไงดี

 

 

เออ นี่ ตกลงว่า ปิดกีฬามหาลัย

เราจะไป ภุกระดึงกานใช่ม้า

อย่าเบี้ยวนะ ขอร้อง

อยากไปอ่า

ก้อนั่นแหละ จองบ้านไว้แล้ว

ปั๊ป กะ เอ็ก 55+ ตอนนี้มีสมาชิก 2 คนแระ

สำหรับเพื่อนที่เตรียม เราห่างๆ กันไปนะ

รีบกลับมารวมทีมกันด่วน want

กินข้าวกันบ้างก้อได้ เรารู้นะ ว่าเราขาดเพื่อนไม่ได้ ช่วยเข้าใจเราหน่อยเหอะ

เจอแต่ปัป คนอื่นหายหัวไปหนายหมดอ่า

ไงก้อโทรมาหาบ้างดิ คิดถึง นะนะ ทุกคนเลย

 

 

 

สู้ๆ น้องแอร์

 

---

 

ส่วนเพื่อนๆที่ วิดยา

วันนี้ก้อไปเรียนตามปกติ(เหรอ) นั่นแหละ

เรียน EXP เสด ก้อไป มาบุญครอง

กินฮะจิบัง

กะแพร + ทราย แอบเหนคน make love กันในร้าน (เราไม่เห็นหรอก แพรกะทรายเห็น)

เสดแล้ว ก้อแยกย้ายกันกลับบ้าน

นอน ตื่นมาก้อ 6 โมงแระ

เวร จะไปแข่งวอลเล่ทันเหรอ แต่ก้อทัน 55+

นั่นแหระ 55+

---

 

 

ช่วงนี้ ชีวิตก้อกลับมาเข้าขั้น nerd ขึ้นสมอง

แต่ยังทำไม่ได้เลย

ก้อนั่นแหละ พยายามอ่านแล้วนะ

อ่านไป 2 หน้าก้อหลับ

คนมันกำลังโต

จะพยายามอ่านให้มากกว่านี้คับ สัญญา

แล้วก้อเพื่อนๆ อ่านหนังสือได้แล้นนะ

สู้ๆ มินโฮรินเอาใจช่วย

 

ก้อแบบ อยากอ่านเนอะ แต่

ฟิสิก เหรอ ก้อไม่เคยเข้า บู้ อย่าลืมให้แอร์ลอกนะ มาติวแอร์ด้วยละ

เคมี ช่วงหลังๆ นี้ ไม่ค่อยเข้า ก้อมันง่าย(ใช่เหรอ) ไม่หรอก มันเปนเรื่อง ม ปลาย ก้อชิวๆ ไป

ขอบคุณน้องต๋อ ที่วันนี้ทำ quiz ให้ ได้ข่าวว่าทำคนเดียว คนอื่นลอกหมด

แคล 55+ วิชานี้เหรอ ก้อคงตามมีตามเกิด ไม่มีใครช่วยได้แล้น เค้าผ่านกันหมด มีเราคนเดียวแหระ ที่ไม่รอด"F"

civil ก้อเหนนัดกันดีทุกครั้ง เคยไปเรียนมั้ยละ ไม่เคย หน้าอาจารย์เปงไง ยังไม่รู้เลย

EXP วิชานี้ชิว ไม่ต้องอ่าน แต่งานเยอะมากมาย เนอะ ยังไม่ได้ทำเลยยยย

lab ต่างๆ ก้อสนุกสนานกันไป ถ่ายรูป เม้าท์คนโน้น นี่ นั่น ไปทั่ว ร้ายใช่ย่อย

ไทเทรตกันจนมือหัก ก้อเจนอ่า ชอบให้แอร์ทำไรที่มันยากๆ

lab phy ก้อเปนเลขา จดอย่างเดียว ไม่เคนรู้เรื่องหรอกว่า เค้าให้ทำไร ก้อหวังแค่บู้อะแหละ

แต่โชคดี ที่ lab chem ไม่มีสอบข้อเขียน 55+ รอดไป (รึป่าว)

 

สำหรับที่สิงสถิต ตอนนี้

ใต้ sci ที่นั่งประจำ (มันมีด้วยเหรอ โต๊ะไหนว่างก้อโต๊ะนั้นแหละ)

นั่งกันทุกวัน นอน ลอกงาน กิน เมาท์

ก้อมี ทราย หญิงสาวที่ไม่เคยขาดเรียน มาทุกวัน ใครมีไร ให้ถามทราย การบ้าน เงิน ความสวยความงาม

she เปนเห ของกลุ่ม เก็บเงินประจำ

บลู สาวน้อยประจำกลุ่ม she ก้อสวยทุกวัน วันไหนมันไม่มั่นใจ มันจะสวยเปนพิเสด หน้าเด้ง ขนตางาม

แต่ไม่เคยจะรู้เรื่องอะไรทั้งสิ้น เรื่องงานถามได้ แต่เรื่องเม้าท์ อย่า!!

บู้ องค์ชายชินของเรา อิอิ ใช่เหรอ เข้าเรียนฟิทุกคครั้ง แต่หลังๆ เคมีเริ่มหาย

กางเกงสูงได้อีก น้ำหนักน้อยที่สุดในกลุ่ม หล่อ + มีข่าวกะเกด เปนผู้ปกครองของกลุ่ม คอยดูแล โทรตามปลุกคนโน้น คนนี้

แพร หญิงถึก คนเดียวของกลุ่ม มันทำได้ทุกอย่าง

เนื่องจากมัน drop ไปหลายตัว ก้อเลย เหลือวิชาน้อย มันจะซิ่ว อ้อ ลืมไป มันปนแทฮมามะ อิอิ สู้ๆ แก

พี่แคน หนุ่มใหญ่ของกลุ่ม หรือองค์ชายยูลของพวกเรา ไม่โทรไปปลุก ก้อจะไม่ได้เห็นหน้าที่คณะ นอกจากเข้าแลป

เปนที่ปรึกษาของเราได้ (เหรอ)

อืม นั่นแหละๆ เสื้อเข้าในกางเกงสำหรับเค้าคนนี้ หาดูได้ยาก อ่อ เค้าเปนกรมประชาสัมพันธ์รของกลุ่ม ใครสวย เค้ารู้หมด คณะไหน ชื่อไร ปีไหน พ่อแม่ชื่อไร มีหมด

เจน สาวน้อยผู้น่ารัก เด๊วนี้ไปกลุ๊ปบ่อยนะเธอ มีจุดประสงอ่าดิ เด๊วนี้เพื่อนฝูงไม่เคยได้เหนหน้า

เอาน่า เราเข้าใจ แต่ระวังให้ดีเหอะ พี่โอ๊ตอ่า 55+ she เปนคู่แลปเราเอง

ต๋อ เพิ่งเข้ามาอยู่กลุ่มนี้ได้ไม่นาน แต่ก้อ สนิทกันไปนิดนึงแระ ไปดรีมเวิรืด มันก้ออ้วกอยู่คนเดียว

มันเปนกระเทยที่เก่งทีสุดในชั้นปี เราว่างั้นนะ  มันดูน่ากัว บางอารม 55+

ใหม่ หายไปนาน วันนี้ก้ออุตส่ามาเยี่ยมเพื่อนๆ ดีใจนะที่ได้เจออีก 55+

สงสัย she จะไปเพิ่ง ram มาวะ ดูเข้าใจ + เล่าเรื่องได้เร็วขึ้น คิดถึงนะนู๋

ต้น เด๊วนี้โดดบ่อยนะ ไม่ค่อยเหนหน้า รึเพราะว่าเราก้อโดดวะ

เค้าเป็น sport man มากๆ คนคนนี้ เล่นได้ทุกอย่าง เอาน่า งานอ่า ทำๆ หน่อยนะ โดเฉพาะ EXP

จาว ผู้หญิงคนนี้ มันร้าย อย่าไปยุ่งกะมัน

มองตากันก้อรู้ เรื่องเรียนนี่ไม่ต้อง อารมเดียวกับพี่แคน ไม่มี quiz + lab ไม่มาเรียน ต้องโทรปลุก

เมาท์คนอื่นตลอด ชีวิตนี้ ใครหล่อเดินผ่านไม่ได้ ตานี่เปนมัน เราเข้าใจ ว่ามัน want คงอยู่กันได้อีกนาน

คนสุดท้าย เราเอง น่ารัก มีมาด (มันบอกกันว่างั้น) ดูเหมือนจะหยิ่ง แต่จริงๆ ก้อติ๊งต๊องมากมาย แต่อย่าให้โกดเชียวนะ ใครก้อห้ามไม่อยู่

มันร้ายพอๆ กะจาว เมาท์กันตลอด 55+ เด๊วนี้ชักโดดบ่อย ไม่ค่อยเรียน แกๆๆๆ ช่วยโทรมาปลุกด้วยนะ

 

บุคคลอื่น

อัพ ไม่รู้มันอยู่กลุ่มนี้ปะ หายไปหายมา เข้ามาออกไป แต่มันก้อไปกะเรา dream world พูดบ้างก้อได้นะ อยากฟัง

พี คนที่น่าสงสาร โดนทั้งต๋อกะบลูรุมทึ้ง 55+ ระวังไว้ให้ดีนะ (แต่ดูท่าทางมันจะชอบบลูวะ)

เกียร์ วิ้งของไอ้จาวมัน มองได้ทุกวัน กรูละเบื่อ (มันหล่อตรงไหน)

วิทย์ ชายหนุ่มที่เพิ่งจะเห็นว่าหน้าตาดี เพื่อนเราเอง ทำไมตอนอยู่เตรียมมันไม่หล่อกว่านี้

พี่หมวด ก้ออย่างที่บอก คนนำเทรนของคณะ แข่งกะ paris hilton อยู่ ใครไม่ทำตามนี่เฉยสนิท

พีกุง คนนี้เกียดเข้าใส้ มากมาย อย่ามาแกล้งทำดีเหอะ เบื่อ

หก แกไปไกลๆ ไป ร้ายได้อีก อย่ามาทำเชิดหน้าใส่นะ ไม่ชอบ

โฟร์ - มด สวยขึ้นนะ ผมยาว ถักเปีย ขนตานี่งอน แป้งหามักมาก

ใครอีกอ่า หมดแล้วมั้ง 55+

พอจบ

---

  ก้อนั่นแหละ นั่งเขียนมาจนบัดนี้ รู้สึกอารมดีขึ้นแล้วละ

นึดนึง

การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่าทำไมเราจึงไปรักเขาได้

 แต่ให้รู้ไว้ว่าทุกวันนี้เรารักเขาและต้องรักให้ดีที่สุดก็พอ

การที่เราจะรักใครสักคน...ไม่ต้องสนว่าหนทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคมากมายแค่ไหน

แต่ควรนึกขอบคุณโชคชะตาที่สร้างให้มีอุปสรรค
เพื่อให้เราทั้งสองได้ร่วมฟันฝ่าไปด้วยกัน

จนถึงวันนี้ แม้เค้าจะทำให้เราเจ็บแค่ไหน มันเจ็ยมากนะ รู้มั้ย

แต่เราถามใจตัวเองแล้ว ว่าเรายังคงรักและต้องการเค้าอยู่

 

แค่ความรักของเรา มันก้อมีขีดจำกัดนะ บางครั้งเราก้อเหนื่อย

เหนื่อยเกินที่จะไขว่คว้า เหนี่ยวรั้งมันไว้

ถึงแม้จะรักเค้าแค่ไหน ก้อคงต้องปล่อยเค้าไป เมื่อมันถึงเวลา

ถ้าเค้าจะไป ต่อให้ใครมารั้ง ก้อคงไม่มีทางทำได้

 

 

 

 

---